سلام دوستان!

آپدیت اویرا رو براتون میذارم با فرمت ZIP و سازگار با تمام ورژن ها

دانلود در ادامه مطلب...

ادامه مطلب

 

دیروز ساعت 12 از خواب بلند شدم و بعد از اون هیچ کار مهمی انجام ندادم.بعدش نشستیم با محمدجواد "ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی" رو برای سومین بار دیدیم.خیلی کارتون باحالیه.ولی خیلی کوتاهه.هر دفعه که می بینم تا می خوام برم تو حس تموم میشه.بعد از اون چون خیلی حوصله ام سررفته بود رفتم اینترنت و چند تا دستور پخت کیک سیو کردم.یکیش که آسون بود رو انتخاب کردیم(با محمدجواد).داشتم مواد لازمو رو از یخچال در می آوردم که محمدصادق زنگ زد.یه ذره باهم صحبت کردیم.بعد صدای علی آقا از اونور اومد:به مرضیه بگو داریم میایم اونجا.محمد صادق گفت:مرضی،اونجا!

ساعت 6 بود که علی آقا اینا اومدن.خاله زهرا می گفت:چون دیشب پسرم خیلی گریه کرد بهش گفتم اگه گریه نکنه فردا می برمش پیش مرضیه.

اونا که رفتن منو محمدجواد هم شروع کردیم به کیک درست کردن.من همیشه هرچی درست می کنم خیلی بدمزه میشه.البته مامانم بهم میگه خوشمزه شده ولی می دونم که چندان تعریفی نداره.به همین دلیل دیروز هم هر مقداری که تو اون سایته نوشته بود رو نصف کردم که اگه بدمزه شد اسراف نشه.موقعی که داشتم می ذاشتمش تو ماکروفر اصلا امید نداشتم که به کیک تبدیل شه چون خیلی شل و ول بود.موقعی که درست شد در پوست خودم نمی گنجیدم چون عین کیکای بیرون شده بود.مزه اشو که دیگه نگو!خیلی توپ شده بود.یه ذره اش هنوز تو یخچاله.بی صبرانه منتظرم اذان بگن و من اونو بخورمش.هر چند نمی تونم چون امشب خونه عمو رضا دعوتیم.

خلاصه که خیلی خوشمزه شده بود.منم که بی جنبه!به مامان گفتم دیگه دیگه نمی خوام برم مدرسه و باید منو بنویسه کلاس آشپزی و گل آرایی.ولی خدایی تو آرایش گری خیلی سوده.روزی 10 تا ابرو هم که برداری میشه ماهی 3 ملیون درآمد!واقعا نمی ارزه آدم بره درس بخونه.

دیشب حالم خیلی بد بود.موقع سحر هم هنوز سردرد داشتم.از مامانم پرسیدم سر جلسه کنکور میشه رفت دستشویی؟گفت فکر نکنم.

من:خب من اگه دستشوییم گرفت چی کار کنم؟

مامان:وا!خب قبلش برو!

من:آخه 4 ساعته.باید واسم ایزی لایف بخری!

مامان: خاک بر سرت!انقد فکر و خیال کنکور نکن!

رسما دیوونه شدم.خدا به داد برسه این 9 ماهه باقی مونده رو.

امروز در یک اقدام شگفت انگیز تا ساعت 3 خوابیدم.بعد هم که بلند شدم یه کتاب با عنوان "آیین همسرداری" نظرمو جلب کرد.تو کتابه قسمت های حوادث روزنامه اطلاعات رو آورده بود،واسه قبل از انقلاب بود.یه ذره نشستم داستان داستان دعوا های زن و شوهری رو خوندم و آخرش به این نتیجه رسیدم که اگه هرگز ازدواج نکنم کلا آدم خوش بخت تری هستم.خدایی ازدواج کردن با یه آدم غریبه که تو اصلا نمی شناسیش خیلی سخته!

بی خیال اصلا!

دیشب رفتیم همون جا که از طرف سرکار بابا دعوت کرده بودن.نزدیک پارک چیتگر بود.

خیلی جالب بود.مسابقه هاش خیلی خنده دار بود.یکیش واسه بزرگا بود.مردای به اون گندگی باید تقلید صدا می کردن.همشونم وارد بودن.خلاصه ساعت 11 تموم شد.دیشب یه ربع به یک خوابیدم.صبح بعد سحراصلا قصد نداشتم بخوابم ولی بعد نماز یه حالت عجیب غریبی بهم دست داد.سلام نمازو که گفتم عین آدمای بیهوش ولو شدم کف اتاق.یهو از خواب بلند شدم دیدم ساعت 6 و بیست دقیقه اس.با بدبختی لباس پوشیدم و خودمو رسوندم به اتوبوس.دوباره همون اتفاق افتاد.تا باسنم به صندلی اتوبوس رسید منم خوابم برد.یهو از خواب بلند شدم دیدم اتوبوس پرآدم شده.شانس آوردم قبل از این که برسه بهارستان از خواب بلند شدم.

از اتوبوس که پیاده شدم تو کوچه آذر خانم شفیعی رو دیدم که جلو خونشون تو یه ماتیز نشسته بود.پشت اون ماشین فسقلی هم یه خروار تیر و تخته گذاشته بود.سلام کردم و خوابم پرید.تا موقعی که زنگ بخوره اثری از خواب تو خودم ندیدم.ساعت 30/7 دوباره خوابم برد.خانم حائری هم هر 20 دقیق یه بار به اونایی که خواب بودن(دقیقا فقط من)یه تیکه انداخت.ولی اصلا نمی تونستم چشامو باز نگه دارم.خیلی وحشتناک بود.ساعت 9 که زنگ خورد سریع رفتم بیرون و تو حیاط دبیرستان رو یه نیمکت خوابیدم.اصلا قابل کنترل نبود.در عرض یه ثانیه مریم بلندم کرد و گفت زنگ خورده.رفتم صورتمو با آب آب سرد کن شستم.ولی دوباره از ۱۵/۹ خوابیدم تا یه ربع به یازده.تو این فاصله یه بار بلند شدم.ملیکا و زینب داشتن تلاش فراوانی می کردن که منو از خواب بلند کنن.هوشیار که شدم شنیدم خانم حائری داره میگه:گفتن خواب تو ماه رمضون عبادته ولی دیگه نگفتن انقد عبادت کنین.من تو اون لحظه واقعا هیچ چی حالیم نبود.دوباره خوابیدم تا یه ربع به یازده شد.

بعدش ادبیات داشتیم.دوباره رفتم صورتمو شستم.رضافر اومد درس پرسید.خدارو شکر از اون موقع به بعد دیگه حتی یه لحظه هم خوابم نگرفت.ولی واقعا از رفتار خودم شرمنده شدم.بیچاره خانم حائری.واقعا دلم نمی خواست بخوابم.به خصوص این که تو اون سه ساعتی که خواب بودم فصل 3 فیزیک سه رو تموم کردن.یه ذره که بیشتر به خودم اومدم نگران شدم و البته هنوز هم بگی نگی نگرانم.احساس میکنم معتاد شدم.شما نمی دونید که حال من چی بود.عین خمیر بودم.هر چی سعی می کردم صاف بشینم نمی شد.خودمو یه عالمه بشگون گرفتم ولی اثر نداشت.حتی یه بار نوک اتود رو کامل کردم تو دستم ولی حتی پلکم یه تکون هم نخورد.خیلی وحشتناک بود.خدا کنه دیگه هرگز اتفاق نیافته.

امروز واقعا امید داشتم که شیمی رو 80 بزنم چون سه دور خونده بودم و همه تستای قلمچی رو هم درست حل کرده بودم.حتی به 100 هم فکر میکردم ولی در نهایت ناباوری درصدم شد 60!

واقعا ناامید کننده اس.نمی دونم چرا این جوری شد.

طاهره هم بالاخره از مکه اومد.5 شنبه رسیده بودند تهران ولی شنبه اومد مدرسه.یادم رفته بود بنویسم.دیروز هم سوغاتی های منو آورد.

دیروز بخشنده دیوونه شده بود.یه سوسک مرده گرفته بود و پرت می کرد رو سر و کله ی بچه ها!اصلا بدش نمی اومد.سوسکرو حتی ناز و نوازش هم کرد.بعدشم با پیشنهاد من(خدا خودش ببخشه)سوسکرو گذاشت لای گچا تا موقعی که تنقطار میاد سرکلاس به جای گچ سوسکو برداره.اومد ولی اصلا متوجه سوسکه نشد.نیم ساعتی که گذشته بود یهو به طور اتفاقی دیدش.خیلی هم ادم لفظ قلمیه،گفت:کی اون جانور رو گذاشته اون جا؟(دقیقا همین جوری گفت).بعدشم دیگه به روی خودش نیاورد.واقعا از این پیشنهاد مزخرفم شرمنده شدم.فک کنم تو هیچ مدرسه ای که اون جا درس میده بچه ها یه همچین غلطای اضافی ای نکرده باشن.آخه از این استاد پروازیا هم هست(یعنی علاوه بر تهران تو شهرهای دیگه هم درس میده).

اینم از دیروز!

امروز دیدم بخشنده هنوز سوسکرو ننداخته دور.سوسکه فسیل شده بود.بعدشم با عطیه خط کش تهرانی رو برداشتنو سوسکرو تشریح کردن.حالمون دیگه داشت به هم می خورد.من که رومو اون وری کرده بودم ولی شنیدم داشتن از کشف یه مایع سفید رنگ تو بدن سوسکه صحبت می کردن.

امروز مسیب یه خاطره از دوران اواخر دانشجوییش که تو بیمارستان کار میکرد گفت.خیلی خنده دار بود.ولی چون طولانیه بعدا جداگونه می نویسمش.خیلی استاد جیگریه!

دیگه هیچی.

فردا هم خونه مامانی اینا واسه تولد امام حسن هیئته.محمد جواد هم شب رفته اون جا بخوابه.فاطمه و سعیدرضا هم اونجان.

حیف که انگشتم داره می پکه وگرنه بازم می نوشتم.

آه!یه چیزی همین الان یادم اومد.دوشنبه که تنقطار داشت درس میداد یکی از بچه ها بالحن خیلی بدی گفت:استاد!دستتونو از جلو دهنتون بردارین.

اخه تنقطار یکی از عادتاش اینه که دستشو می ذاره جلو دهنش.خدایی خیلی وحشتناک بود.من که که خودم جای فائزه مختاری خجالت کشیدم.تنقطار هم خیلی آدم شریفیه و همون موقع که فائزه اون حرفو زد سرخ شد.بعدشم دیگه زیاد طرف اونحا که فائزه نشسته بود نرفت.

دیروز رفتم مشاوره.به جای این که با موحدین صحبت کنم اولنگ باهام مشاوره کرد.خلاصه بهش قول دادم واسه آزمون بعدی درصدامو ببرم بالا.به خاطر همین امروز یه عالمه خر زدم.همش هم سعی می کردم سرعت مطالعه مو ببرم بالا تا برسم چیزای بیشتری بخونم.نتیجه ی خوبی داشت.هر چی سرعت آدم بالاتر بره بهتر یاد میگیره.

دیروز امینی داشت تمرین حل می کرد که یکی از بچه ها برا اون یکی جوک تعریف می کنه و اون یکی شروع می کنه به خندیدن.یهو امینی داد کشید.

گفت:بسه دیگه!خجالت بکشین.چرا مثه دیوونه ها می خندی؟از اون موقع هی دارم میگم نخندین.من یه مردم،اگه این جا مردا نشسته بودنو من بهشون می گفتم نخندین گوش می دادن،چه برسه به شماها که دخترین!

تو مگه آدم نیستی؟

الناز گفت:من آدمم.(یه جور خاصی هم حرف میزنه،با ناز و ادا)

امینی گفت:نه تو غیر آدمی!

الناز گفت:پس من فرشته ام!

امینی تازه داشت آروم میشد،الناز که اینو گفت یهو منفجر شد:پاشو برو بیرون.

الناز به غلط کردن افتاد.امینی هم تپل!همین جوری هیکلش بالا پایین می شد.خیلی بامزه شده بود.

امینی گفت:آدم یه چیزایی از شما می بینه که من به خدا تاحالا تو فرشته ندیدم.حالا خوبه این مدرسه انقد هم داعیه ی اسلامی بودن داره.(من در این لحظه خیلی کنجکاو شدم که ببینم چی دیده)

ده دقیقه مونده بود زنگ بخوره.همون موقع وسایلشو جمع کرد و مسیب اومد پشت در و در زد.خوبی در کلاس ما اینه که شیشه مشجره و هر اتفاقی برون بیفته ما به طور نسبی می تونیم باخبر شیم.

امینی رفت و یادش رفت که قرار بوده آخر زنگ ازمون امتحان بگیره.

بعد از ظهر هم اومدم و رفتم حموم .بعدشم رفتیم خونه خاله اینا.حسین خیلی عجیب غریب شده بود.با هیشکی لام تا کام حرف نزد.سه تا دکمه بالایی شم باز گذاشته بود.هیچ وقت این جوری لباس نمی پوشید.فک کنم زده تو فاز افسردگی و پوچی.

امروز هم دوباره صبح خواب موندم.ولی به پاس جملات روان شناسانه ای که چسبودم به در کمدم ،افسرده نشدم و امروز 9 ساعت خوندم.نه این که زیاد بودن ساعتش مهم باشه،میشه گفت امروز درسای مفیدی خوندم.آمارو که حالم ازش به هم می خورد خوندم.البته هندسه پایه که تو برنامه بود رو هنوز نخوندم و اصلا حال ندارم که امشب بخونمش.بی خیال!

مامانی هم افطار این جا بود(گفتم بدونید).

خب دیگه!

من برم.

یه چیزی:همسایه پایینی مون خیلی به بچه اش میگه پدرسگ و این فحش محترمانه اش ملکه ذهن من شده.هر دفعه با محمدجواد دعوام میشه فحشه  تا حلقم میاد بالا ولی به خودم مسلط میشم ومیخورمش.نمی دونم چی کار کنم؟!

امروز خواب موندم.آخه دیشب تا 2 داشتم فیزیک می نوشتم.

دیشب محمدهادی اومد خونه ما.تا یک خودشونو بیدار نگه داشتن و تا مامان اینا پاشونو از در گذاشتن بیرون اون دوتا هم از تخت پریدن بیرون و جنگ های صلیبی بازی کردن.صبح واسه سحر که بلند شدم همون جوری اومدم سر سفره.یهو دیدم مامانم داره اشاره می کنه:چادرت کو؟

تو دلم گفتم برو بابا حالت خوش نیس.بعد سحری موبایلو گذاشتم واسه 6.ساعت 6 بلند شدم وخاموشش کردم.از اینور و اونور خواب های جور و واجور دیدم.آخریش این بود که خانم حائری سر کلاس داشت می گفت:ترمودینامیکو که حل نکردین.لا اقل الکتریسیته ی ساکن رو بذارین رو میز ببینم.

همون موقع از خواب پریدم و دیدم 30/7 .دقیقا اون موقع زنگمون خورده بود.سریع لباس پوشیدم و تا یه ربع به هشت رفتم بیرون.سر پیروزی هم سوار تاکسی شدم و ۸:۱۰ رسیدم.همون موقع که رسیدم خانم موحدی زنگ زده بود خونمون گفته بود من هنوز نیومدم مدرسه.ساعت 12 که اومدم خونه از مامانم پرسیدم نگران من نشدی؟میگه نه!گفتم حتما  خواب موندی.

اینم از ننه ما!

امروز مامان و  بابا و مامانی سالگرد بابای متین دعوت داشتن.اصولا هر وقت این بابای من قراره کاری واسه مامانی انجام بده قاطی میکنه.نمی خوام قضاوت بیجا انجام بدم ولی فکر کنم دلیلش این باشه که مامان خودش پا درد داره و کلا زیاد از خونه نمی ره بیرون.ولی مامانی سالی یه بار کربلا و سوریه اش به راهه و به همین دلیل بابا چش نداره ببینش.

بگذریم...

بعد از ظهر از خواب بلند شدم دیدم دارن دعوا می کنن.سر این که مامان به مامانی گفته بود ساعت 7 ،15/7 بیاد این جا.باباهم لجش گرفته بود که" جا واسه پارک پیدا نمی شه،چرا گفتی انقد دیر بیاد.من صبح گفتم 30/6 ، 7"

مامانم می گفت:بابا!تو گفتی 7.

اونم هی رو حرفش پافشاری میکرد.منم جرئت نکردم که بگم:آقا من شنیدم فقط گفتی 7!

خلاصه این که اخلاق این بابا خیلی گنده(البته بعضی مواقع).تازه همیشه گله داره که شما ها حرف منو حساب نمی کنین.تازه شانس آورده که پدرخوندمه وگرنه تا حالا صد دفعه شسته بودمش .موقعی که می خواستن از در برن بیرون اومد تو اتاق وپنجره اتاق مارو وا کرد.بعدشم گفت:"اون موقع که توری نداشت می گفتین مگس میاد تو وما نمی تونیم پنجره رو وا کنیم.الان که توری زدم پنجره رو می بندین".آخه اتاقه منه،به تو چه ربطی داره!

بعدشم تو دلم گفتم:اولین کاری که میکنم اینه که وقتی رفتی پنجره رو ببندم.

تا در خونه رو بستن سریع پنجره رو بستم.الانم بازش کردم که وقتی برگشت به تریج قباش برنخوره.انقد لوسه که نگو.ترکه دیگه.اصلا من موندم تو آفرینش این ترکا چه حکمتیه!

من و محمدجواد هم شام واسه خودمون پیتزا درست کردیم.موقعی که داشتم زیتون خرد می کردم به این فکر می کردم که این بابا با این اخلاقش احتمالا فشار قبر خیلی زیادی رو باید تحمل کنه.همون موقع از خدا معذرت خواهی کردم چون اخلاق خودمم دست کمی از اون نداره.احتمالا همون عذابی که اون به من میده منم همون عذابو به اون میدم.البته خداوکیلی من زیاد کاری به کارش ندارم.خودش مشکل داره و به این و اون گیر میده.تقصیره هم نداره.باباش این جوری بوده ، اونم این جوری شده.امیدوارم من این جوری نشم.البته خدا رو شکر میکنم.اگه مامانم با اون ازدواج نمی کرد الان ما این موقعیت هارو نداشتیم.ولی مشکل من اینه که خیلی مغرورم و نمی تونم ازش تشکر کنم .به خاطر همین سعی می کنم اخلاقم خوب باشه.

بی خیال!انگشتم درد گرفت.

الان نشستم این فیلمه جراحتو دیدم.تو این مهمونی ها جسته گریخته موضوعشو فهمیده بودم .چقد اعصاب خورد کنه.بیچاره دختره.چه زن عموی بی شعوری داره.

اینو یادم رفت بگم.محمدجواد رو که فرستاده بودم پنیر پیتزا بخره تلفن زنگ زد.دیدم شماره ناآشناست گفتم برندارم ولی گفتم شاید کار ضروری داشته باشه.برداشتم یه پسره بود.با محمد جواد کار داشت.محمد جواد همون موقع زنگ آیفونو زده بود و داشت می اومد بالا.از صدای پسره که بزرگونه بود  فهمیدم آقا موسویه.بهش گفتم گوشی رو نگه داره.خودمم درو وا کردم تا زودتر گوشی رو بدم بهش.حواسم نبود همون جوری رفتم تو راهرو.یهو سرمو گرفتم بالا دیدم یه آقاهه تو پاگرد وایساده.عین سگ ترسیده بودم.پریدم تو و درو بستم.محمدجواد که اومد بالا درو وا کردم و گوشی رو بهش دادم.بعد رفتم پشت چشمی دیدم اون آقاهه نظافتچی بوده.انقد هم قیافش وحشتناک بود که نگو.اعصابم خورد شد.نمی دونم این چه حسیه ولی اگه به جای اون آقاهه یه آقای خوش تیپ و جوون وایساده بود انقد ناراحت نمیشدم.همین جا فهمیدم که خیلی بی شعورم و به جای این که فکر گناهش باشم ،فکر این بودم که اون یارو آدم حسابی نبوده.خدا ما رو ببخشه.آخه این چی بود که خلق کردی(خودمو می گم).

آقا موسوی محمدجوادو دعوت کرده بود واسه فردا شب دارالقرآن شون.گفته بود هر کی هم که می خوای با خودت بیار.

محمدجواد تلفن و قطع کرده میگه تو نمی خوای بیای؟

میگم:این آقا موسوی خوش قیافه اس؟

-بد نیس!ولی فک کنم قدش از تو کوتاه تره.

من:اَاَاَه.نخیر!نمی یام.

همون جا از خودم شرمنده شدم و گفتم بیچاره پسر مردم!فقط یه تلفون کرده ولی امنیت جانی نداره.

شاید بشه گفت من یکی از بی شعورترین مخلوقات خدام.در این موضوع هیشکی به پای من نمی رسه.الان هم کاملا از خودم نا امیدم چون خیلی سعی کردم خودمو درست کنم ولی نتونستم.به خدا من دوست دارم آدم خوبی باشم ولی نمیشه.باید خود خدا درستم کنه...